Núna er mín loksins útskrifuð og stolt yfir að hafa lifað útskriftarathöfnina af í 30 stiga hita og sól. Veðrið var búið að vera fínt dagana á undan en útskriftardagurinn (sem svo skemmtilega vildi til að er afmælisdagur Ömmu Þóru!) var heitasti dagurinn í ár. Ég sat því og svitnaði í svörtu útskriftarskikkjunni með úskriftarhattinn. Það var samt eftirminnileg upplifun að mæta og ég lofa að setja inn mynd næstu helgi þegar ég kem aftur til Jersey.

Núna er ég stödd í útskriftarferð með mömmu og pabba í San Francisco. Mikil rólegheit, rölt og góður matur. Fyrsta daginn fékk ég þó kuldasjokk enda bara íslenskt sumar hér, 10 gráður og rok (!) Ég splæsti því í kuldajakka og hef haft það gott síðan

Dagskráin so far…
Laugardagur: 6 tíma flug frá Jersey + ótal tímar í ferðir til og frá flugvelli. Ég svaf heila 10 tíma eftir það ferðalag. Kannski spilar líka inn í að sofa loksins í góðu rúmi, en rúmin sem við Angelien keyptum á sínum tíma eru svo hörð að Angelien valdi oftar en ekki að sofa frekar á sófanum (!)

Sunnudagur: Fylgdumst með Suður-Amerísku Carnivali í spænska hverfinu. Sá mann lamin í strætó og ákvað að halda mig í öruggu hverfunum framvegis…. Nóg um það. Fór í túristahöfnina Pier 39 og í 4víddar tívolí tæki (já, ég er krakki í mér!)

Mánudagur: Rölt um Kínahverfið og miðbæinn. Kíkt í nokkrar búðir… Kínahverfið hér er víst það stærsta í USA

Þriðjudagur: Leigðum bíl til að keyra upp í víndalinn Napa. Vorum hins vegar ekki í neinu drykkjustuði og keyrðum því frekar um til að skoða náttúruna, vínekrurnar sjálfar og stoppuðum meðal annars í Old Faithful Geyser. Hann var að sjálsögðu lítill og asnalegur í samanburði til aðal geysinn í Haukadal!

Sem sagt brilliant frí. Planið er að hlaða batteríin fyrir Íslandsförina!

Fyrir þá sem að vilja ná í mig þessa vikuna (sms eða símtöl) þá er ég með gemsann á mér: 1-551-998-2214.
Muna bara að California er 8 klst. á eftir Íslandi í tíma

Knús til allra,
Þóran

Ég féll alveg fyrir Washington. Spurning um að redda sér bandarískum ríkisborgararétti og láta kjósa sig á þing…
Verst hvað bandarískir þingmenn hafa almennt slæmar skoðanir (!)
En borgin er falleg og hreint ótrúlega hrein og fín. Það var líka sól allan tímann og ég borðaði góðan mat (pasta, steik, sushi og hvítvín) , sem að er auðvitað það skemmtilegasta við ferðalög.

Fyrst var keyrt til Washington, og þar skoðuð helstu mannvirki og svo á leiðinni heim var stoppað í Las Vegas okkar austurstrandarmanna: Atlantic City, þar sem að ég prófaði að “gambla” í fyrsta skipti.
Ég tapaði 3svar og hætti.. og ákvað að ég væri heppnari í ástum en spilum…

Á morgun verður útskriftin mín haldin. Mamma og pabbi eru mætt á svæðið og verða vonandi upp í stúku með “áfram Þóra” fánann…

Knús til allra,
Þóra

Í gærkvöldi fór ég út að borða með Angelien og mömmu hennar. Rauðvín og amerískur hamborgari klikkar aldrei. Reyndar bað ég um salat í forrétt en fékk hálfan kálhaus með “balsamik vinegar”. Furðulegasti forréttur ever…
Þær fara heim í dag og vonandi gengur sú ferð vel

Sjálf er ég á leið til Washington í helgarferð.

Gleðilega kosningavöku! (fyrst að eurovision klúðraðist víst…)

Knús,
Þóran

Að öðru leyti er lítið að frétta. Hef bara nóg að gera við að klára vinnu og skóla. Angelien og mamma hennar gista hjá mér núna í örfáa daga á leið til Íslands, og svo koma mamma og pabbi bráðlega í heimsókn til að sjá mig útskrifast.
“Útskriftar-hempan” sem að ég fékk er aðeins of stór svo að ég geri ráð fyrir að þurfa að kaupa mér mjög háhælaða skó til að detta ekki á útskriftardaginn…
…ég sé því fram á að gnæfa enn meira en vanalega yfir hina Indverjana…

Mkv,
Þóra

- Ég fór í vínsmökkun seinustu helgi. Alltaf gaman í vínsmökkun. Ég smakkaði meðal annars hvítvín frá New Jersey og Austurríki, en hvorugt vissi ég að væri til… Slapp bæði fyrir horn…

- Angelien og mamma hennar stoppuðu hjá mér í 2 daga á leið til Kalda landsins… Þar er reyndar víst komin sól svo að ég vona að þær hafi það gott í blíðunni!

- Góðverk vikunnar var að fylgja gamalli konu heim þar sem að hún var ekki með regnhlif. Við áttum merkilegar samræður:
Gömul kona: You are a nice girl. Do you come from the city? Nice people always live in the city
Ég: No, I live here actually. But I come from Iceland.
Gömul kona: Iceland?
Ég: Europe….
Gömul kona: Europe?
Ég: Huuhh… England…
Gömul kona: Ahhh… the mountain people! I like the mountains! The mountain people is nice. So, how long have you lived in the city?

- Ég er búin að ákveða að flytja til Íslands í byrjun júní. Þetta var nokkuð erfið ákvörðun því að mér líður vel hér úti, en ákvað að það væri komin tími á að koma til Íslands, amk í einhvern smá tíma. Þið getið sem sagt farið að telja niður dúllurnar mínar

- Þegar ég sagði leigusalanum mínum að ég væri að flytja út hrissti hún bara höfuðið og sagði: “You girls are always travelling!”.
Svo brosti hún og sagði: “My granddaughter likes the music you listen to…” (sem að kemur mér ekki á óvart því ég og 12 ára stelpur hlustum vanalega á svipaða tónlist) “can you talk to her for me and tell her to stay in school?
Ég: Huuhh… Me?
Leigusali: Yes, I am always telling her that she will never find a husband if she does not go to school….

- Ég datt niður stigann heima heima hjá mér og er núna með 20cm marblett á mjöðminni. Ekkert bikini á næstunni… Ég er líka með 6 stungur á handleggnum. Gaman að flugurnar séu vaknaðar. Ég er einstaklega vinsæl meðal þeirra….

- Hér er svo komið þetta fína veður. Ég verð þó ekki mikið var við veðrið enda að mestu inni að klára vinnuna mína (ég vinn út mánuðinn) og klára ritgerðina sem að hópurinn minn á að skila May 11th.

- Í seinasta tíma fjallaði prófessorinn minn (fyrrverandi yfirhershöfðingi) um leiðtoga. Þar kom eftirfarandi fram:
Prófessor: “I came up with this model for leaders: Vision, numbers’ skills and people’s skills are the 3 things that a leader must have. Roosevelt, Churchill and Reagan were the best presidents in the history of US. They had all those 3 things. So did Sharon, which I know personally (!), but he is unfortunately in a coma ride now.”
Nemandi: “What about President Bush? He has none of these 3 things. Right?”
Prófessor: “Well… You may argue that he is not good with numbers… But he’s determined…He is a fighter. I have to give him that!”
Nemandi: “What about Fidel Castro?”
Prófessor: “Fidel Castro?I don’t know! He may have some of those things, I do not know. But… we’re not talking about dictators here! The model does not take moral issues into account….!”

- Farin að vinna. Vonast til að heyra í sem flestum í prófatörninni
Mér leiðist!

Knús,
Þóra

Prófið var í Financial Management, sem að er eiginlega skemmtilegasti áfangi sem að ég hef tekið. Ekki síst vegna þess að mér fannst kennarinn svo fyndinn, en hann er einn furðulegasti maður sem að ég hef kynnst.
Prófessorinn er bæði með masterspróf í lögfræði og stærðfræði, sem að er augljóslega geggjuð blanda. Hans helsta áhugasvið eru “samrunar fyrirtækja” og tekst honum að minnast á samruna oft í hverjum fyrirlestri.
Hann talar stanslaust, leyfir helst ekki spurningar í tímum og kemur í sífellu með kalhæðin komment sem að ég held reyndar að fæstir í bekknum hafi húmor fyrir.
Hverja einustu setningu klárar hann svo með því að segja: “It sounds odd, but it’s true!”

Í seinasta tíma var hann spurður að því hvað hann hefði lært áhugavert í lögfræðinni (því að verkfræðinga nördarnir geta ekki séð að það sé hægt að læra neitt áhugavert þar…). Svarið var: “You learn how to nod respectfully and to answer each and every question with: IT DEPENDS”….

Nú á ég bara eftir að klára mastersverkefnið, sem að skila á 11.maí. Verkefnið er of leiðinlegt og gengur of hægt til að einu sinni hörðustu lesendur þessarar síðu nenni að lesa um það…

…Þannig að nóg um það
Hér kom annars sól og blíða seinustu helgi og fór í gönguferð, smælaði framan í sólina og hámaði í mig ís.
Í morgun ofmat ég svo veðrið og lenti í hellidempu, regnhlífarlaus í stuttermabol og gallajakka. Maður hefði haldið að 24 ár á Íslandi hefðu kennt mér að það sé allra veðra von…

Knús til allra,
Þóra

Ég: Svo er ég nátturulega ad flytja heim í sumar. Verður samt örugglega skrítið eftir að hafa buið í USA svona lengi.
Egill: Af hverju sestu ekki að þarna úti?
Ég: HA?
Egill: Hefur ekkert upp á sig ad flytja til Íslands núna, Pravda brunninn…

Ég sakna íslensks húmors

Bandaríkjamenn eru svo vitlausir að halda ekki upp á Sumardaginn fyrsta svo að ég þurfti að kenna í dag. Það er sjaldnast gaman nema að í dag lagði ég fyrir hina árlegu nemendakönnun þar sem að nemendur gefa kennurum og aðstoðarkennurum einkunn og eiga að koma með uppbyggilegar athugasemdir. Sumum fannst ég skemmtileg og öðrum leiðinleg eins og gengur. Eins og vanalega pössuðu þeir sem að gáfu mér góða einkunn að skrifa nafnið sitt við.

-”I hated the course but the TA was helpful. -Mike”-
“This course was boring. If I had wanted to learn this, I would have went to learn something boring as Accounting.”
-”The course was useless but I got good grades which was the best thing about the course. -John”
-”Some TAs are easier graders than other. That is unfair and should be fixed.”
-”I think the deadline was unfair! The deadline for homeworks was always: thursdays at 6pm but the TA was grading on other days, such as saturdays. I think she should have told us when she was planning to grade and let us hand in at that time.”
“I really liked the course, especially the TA. I plan to use this material a lot in my life! -ANDREA”

Allt mjög uppyggilegt sem sagt og fer skipulega í möppu…
…sem að verður svo að sjálfsögðu hent í ruslið.

Annars hafa seinustu dagar verið sérstakir upp í skóla, augljóslega búið að fjölga lögreglumönnum í skólanum mínum eftir árásina í systurskólanum; Virgina Tech, eða amk farið að láta lögregluna vera meira sýnilega. Því þarf ég að nota rafræna skólakortið mitt til að komast inn á skrifstofuna og heilsa oftar en vanalega (því að það er víst kurteisi að heilsa lögreglumönnum…) en að öðru leyti hef ég ekki orðið var við eins mikið ónæði og ég hélt.

Spilar líklega inn í þetta að skólinn minn er einkaskóli og mjög lítill á bandarískan mælikvarða en öryggisgæsla er mun meiri við stóra ríkisskóla. Það er í raun það sem að mér þykir mest heillandi við skólann minn og ekki viss um að ég gæti kunnað við mig í mjög stórum skóla.

Á myndinni er ég þegar ég byrjaði í skólanum í ágúst 2005, sólbrún og saklaus. Núna eftir mánuð, 24.maí 2007 mun ég (vonandi?) útskrifast. Ég vona að allir skrifi daginn hjá sér því að uppfrá því uppfrá því svara ég aðeins nafninu Master Þóra.

Farin að sofa. Lærdómsdagurinn mikli á morgun.

Þóra

- Ég hef greinilega gleymt að bryðja C-vítamínið eins stíft og vanalega því að helgin fór að mestu í kvefpest og leiðindi. Aldrei góður tími til að vera lasin en þó einna skást núna því að…

- Vegurinn sem að liggur við húsið mitt (og ég þarf að fara yfir til að komast niður til Hoboken á leið í vinnu/skóla) lokaðist vegna óveðurs. Í gærkvöldi fékk ég bréf frá borgarstjóranum sem sagði að ástæðan væri að veggur sem að liggur við veginn (8m veggur; húsið mitt er á hæð) brotnaði og féll niður vegna mikillar rigningar og roks. Því miður urðu einhver slys á fólki en enginn líklega alvarleg.

- Vegna þessa ganga engir strætóar heiman frá mér og hef ég því tekið leigubíla (og látið þá keyra krókaleið niður í annan bæ og þannig aðra leið til Hoboken). Þægilegur ferðamáti en svolítið dýrt spaug til lengdar…

-Óveðrið virðist vera að skána hér en virðist þó ganga hægt niður. Það er meira að segja minnst á það í fréttunum á Íslandi… svo að þetta hlýtur að vera heimsfrétt…

- Aðalfréttirnar eru hins vegar að sjálfsögðu fjöldamorðin í Virgina Technology. Þessi skóli er mikill vina- og samstarfsskóli Stevens Institute of Technology og því að sjálfsögðu mikið fjallað um þetta hér. Í vikunni verður haldin minningarathöfn og svo fundur um hugsanlegar aðgerðir. Ég býst við að mæta á bæði.

-Að öðru:

- Mér finnst gaman að horfa á listhlaup á skautum og mér finnst Will Farrell oftast mjög fyndinn. Blandan Blades of Glory sem að ég sá í bíó í seinustu viku fannst mér ekki jafn fyndin… Kannski er ég bara orðin of gömul fyrir svona húmor?

- Á föstudaginn seinasta uppgötvaði ég að ég er feministi… Ég læt samtals-brot fylgja með (sérstaklega fyrir hana Helgu Jónu mína!)

Ég var á fyrirtækjakynningu hjá stóru verkfræðifyrirtæki hér í Jersey. Um var að ræða fyrirlestra um fyrirtækið, bæklingum dreift, veitingar í boði og tilgangurinn að sjálfsögðu að allir myndu sækja um vinnu hjá fyrirtækinu.
Strákurinn sem að sá um kynninguna ætlaði greinilega ekki að láta hanka sig á því að vera karlremba svo að hann breytti skyndilega (og mjög óvænt) um umræðuefni:

-Fyrirlestragaur: “If you are a female, plese do not be afraid of this job. It is manly environment to work in a construction and not for everyone and I’m sure that it can scare some girls.”
-Ég leit í kringum mig og tók þá í fyrsta skipti eftir að í 50 manna hóp var bara ég og ein önnur stelpa. Ég sagði þó ekki neitt heldur fékk mér kókglas og þóttist ekki heyra það sem gaurinn var að segja. Hann hélt þá áfram.
-Fyrirlestrargaur: “We do not have many females working here. It may feel too threatening for some of them. But I am telling you: DO NOT BE AFRAID. I have met many engineers who are girls and they are smart too (!). So please do not be scared and sign up for an interview although you are a female” (!).

-Ég varð reyndar fyrst hrædd EFTIR að gaurinn fór að tala… og var næstum búin að missa út úr mér: “But what about the blacks, the gays and the muslims? Are they welcome too?”

- Ég er hins vegar vel upp alin og brosti því bara

- Sibba mín á afmæli í dag, 17.apríl. Hún lítur að sjálfsögðu enn út fyrir að vera 17ára svo að ég geng út frá að hún sé ekki mikið eldri. Sibba var þekkt fyrir að vera brennuvargur og þungarokkari á menntaskólaárum sínum, en er núna orðin þessi fína húsmóðir. Hún er einnig sú eina sem að hefur tekist að sannfæra mig um að ég hafi náttúrulega hæfileika sem hestamaður, og er því stefnan tekin á hestaferð sumar. Vonandi finnst nógu gamall og rólegur hestur sem að ég get ráðið við (!)
Afmælisgjöfin er frí gisting og fæði í Union City. Hér er aðeins ferðast með leigubílum og því um lúxusferð að ræða. Þú getur keypt þér flugmiða hjá Flugleiðum Sibba mín eða húkkað þér far með einhverjum togaranum ef að þú ert enn í banni hjá þeim…

Vona að þú hafir það sem allra best í dag! Risa knús

Knús til allra hinna líka,
Þóran

Ég er orðin betri í bakinu, þó að ég geri reyndar ráð fyrir að þurfa að fara í einhverja sjúkraþjálfun seinna. Mamma kenndi mér æfingar og teygjur sem eiga að hjálpa til. Ég ætla að reyna að sinna þeim, en erfiðara þegar maður er ekki með þjálfara til að skipa manni fyrir…!

Mamma kom með flatkökur, hangikjöt og jú, auðvitað páskaegg. Fátt íslenskara en það! Planið var að geyma að borða eggið þangað til Angelien kemur í heimsókn, en ef hún kemst ekki neyðist ég víst til að hakka það í mig ein (!)

Grey mamma þurfti að mestu að vera ein heima á meðan ég er að vinna og í skólanum, en hún notaði tímann vel, fór á safn, rölti um bæinn og jú, tók til í ruslahaugnum mínum…
Sérdeilis gaman að fá gesti sem að taka til hjá manni!

Ég tók mér frí föstudag, laugardag og hálfan sunnudag, og röltum við mamma um Manhattan. Reyndar ennþá svolítið kalt hérna, en þá höfðum við bara afsökun til að borða meira og drekka meira kaffi…
Ég hef sjaldan borðað jafn mikið og í þessa 2 daga. Sushi, ítalskur matur, vín og humar.

Ég átti erfitt með að hneppa buxunum í morgun…

Hér í USA er ekki haldið upp á páskana. Sumir kaupa sér reyndar súkkulaði-hænu og fá frí á föstudaginn langa en alls ekki allir. Reyndar eru frí almennt voða umfangslítil í USA. Fólk fær í mesta lagi viku í sumarfrí og svo frí föstudaginn langa, jóladag, 4júlí og Thanksgiven day.
Ekki eins mikill lúxus og á Íslandi

Enda hrissta Bandaríkjamenn bara hausinn þegar ég segi þeim frá sumarfríinu og barnaeignafríinu heima á Íslandi: “Oh, men! You Europeans have it easy! And all this on top of the SIESTA…!”

Heillaskeytin 50 hresstu mig mikið eins og ég bloggaði um síðast, en auk þess hafa 2 prófessorar sem að kenna mér spurt mig spurninga um bak-verkinn.
Þeir eru báðir miðaldra og með reynslu af bakverkjum, og finnst greinilega gaman (eins og flestum!) að tala um eigin veikindi.
Ísraelski verkefnastjórnunar-hermaðurinn talaði t.d. við mig í fyrsta skipti og ráðlagði mér að fara alls ekki í uppskurð: “You are far too young for a surgery. Do a physical therapy. It cured me, my upper spine was….. bla,bla”
Fjármálastjórnunar-prófessorinn er líka búin að gefa mér ýmis ráð í varðandi við bakvandamál. “Eat painkillers and show patience. That is all you can do. It is terrible. Mine was a lower back one. It started….bla,bla”
10mín seinna: “You ever had this before?”
Ég: “Uuuu.. no, not really”
Professor: “I knew it! The same thing happened to me, I woke up one day and I couldn’t move! My wife needed to carry me to the hospital!
It was terrible. It is incredible how fast it can happen! I knew a guy whom it happened to at the TOILET! Can you imagine that? He couldn’t stand up…!!”
Ég: “Uuuu.. wow, that’s bad…”
Professor: “Oh, yes! Really bad! He couldn’t stand up! You didn’t hear this from me though….”

Farin ad vinna.
Gleðilega páskaog sérstakar, síðbúnar afmæliskveðjur til Stebba bróður!

Þóra