Jæja, núna er seinasti dagurinn í vinnunni á morgun. Ekki seinna vænna því að ég flýg heim á fimmtudaginn. Ég lendi sem sagt á Íslandi föstudaginn 15.des.
Að sjálfsögðu hlakka allir mikið til, því eins og Sibba segir þá er fólk ekki farið að telja niður í jólin heldur í að Þóra komi heim!
Hverju hef ég svo komist að seinustu daga?
1) Ég á mér framtíð. Rússneski prófessorinn minn í Simulation og Modeling sagði að ég ætti eftir að standa mig vel í lífinu því að lokaritgerðin mín hafi verið svo vel unnin. Það er mikil framför frá byrjun annar þegar hann vildi ekki gefa mér frí í tíma vegna moskító-ofnæmis. You can not possible be bidden 30 times by American moskitos. They are stupid! They move slowly and make noise so you can not be bidden by them. You should come to Russia where the moskitos are smart and sneaky. They can kill you!
2) Ég er einstaklega óheppin. Mér tókst að stíga á glerbrot og nú er farið að grafa í sárinu. Ég vil ekki kenna því um að ég er sífellt að slysast til að brjóta glös heldur að 10$ ryksugan úr Shop-Rite virkar verr en fægiskófla…
3) Ég er strangasti aðstoðarkennarinn. Bekkirnir sem að ég fór yfir voru með lægsta meðaltalið. Ég býst samt ekki við að verða skömmuð fyrr en hinir aðstoðarkennararnir læra að taka meðaltal af fleiri en 10 tölum…
4) Ég er að eldast. Í dag var tvisvar sagt við mig að ég liti út fyrir að vera eldri en ég er. Ég tók því sem hrósi í hvorugt skiptið
5) Angelien er óheppnari en ég. Það krefst engra sérstakra skýringa…
6) Ég engin föt sem að passa á mig. Það verður því ekki farið út úr húsi um helgina nema foreldrar mínir samþykki að koma við í Smáralind á leiðinni heim af flugvellinum…
Ég vonast til að verða með sama gamla símanúmerið 864 4646 þannig að endilega hafið samband. Mig langar endilega að sjá sem allra flesta í langþráða fríinu 
Þóran
Ég dó næstum úr kulda þegar ég beið eftir strætó í gærkvöldi!
Íslensku lúffurnar sem að mamma keypti handa mér í sumar og eyrnaskjólin mín fínu úr Macy’s urðu þess valdandi að ég varð ekki úti… Því miður er desember ekkert á miðað við jan, feb og mars.
Ótrúlegt hvað það verður alltaf allt-í-einu-kalt hér í New York. Verst að ég þarf að fara í vinnuna í dag og löngu “búin” með veikindadagana. Þetta hefði verið svo upplagður dagur til þess að leigja video og borða nammi upp í sófa…
Þóra
p.s. Prófið í gær gekk held ég ágætlega. Ég var amk sú eina sem að vann að því ein. Indverjagrúppan stóð fyrir hópvinnu í prófinu eins og þeim er einum lagið!
Mín hefur haft of mikið að gera upp á síðkastið enda þarf ég að klára ýmislegt í vinnunni áður en ég fer heim og er auk þess í prófum. Angelien var sárt saknað í kvöld þegar ég kom heim kl.hálf 11 og uppgötvaði að eini maturinn í ísskápnum var útrunnin mjólk og pastasósa… 
Í dag fór ég í skrítnasta próf sem að ég hef farið í. Ég er í áfanga sem að heitir Human Side og Leadership og fjallar í grófum dráttum um hvernig best sé að “plata” fólk til að langa sjálft að leggja sig fram í vinnunni! 
Mér hefur þótt mjög gaman að lesa námsefnið enda öðru vísi en aðrir kúrsar sem að ég hef tekið. Hins vegar hef ég ekki fílað tímana sjálfa því að í þeim á maður að leika hugsanlegar aðstæður sem að geta komið upp. Ef að ég er lélegri í einhverju en að leika á íslensku, er það að leika á ensku (!)
Prófið gekk hins vegar vel held ég. Líkt var eftir stjórnarherbergi í stóru fyrirtæki (Google) og allir fengu ákveðið hlutverk og áttu að koma með tillögur fyrir stjórnina. Miðar voru dregnir og ég fékk hlutverk Senior Vice President of Reasearch and Development . Eftir umræðurnar bauð forstjórinn (prófessorinn) svo upp á pizzu og rauðvín, sem að er reyndar í fyrsta og eina skiptið sem að ég hef fengið áfengi í skólanum enda er það bannað! Prófessorinn er hins vegar nýr og hefur greinilega ekki áttað sig á reglunum. Hann lét okkur þó skrifa undir skjal þess efnis að við værum öll orðin 21 árs! Enda er það víst nokkra ára fangelsisdómur (svei mér þá ekki bara dauðarefsing!) í New Jersey “to serve alcohol to minors”!
Tölvan mín er held ég að gefa upp öndina. Hún gefur frá sér skrítin hljóð og gengur mjög hægt. Ástæðan er líklega að ég hef of mikið af drasli, en ég óska samt sem áður eftir sjálfboðaliða til að kíkja á hana þegar ég kem til Íslands. Einu kröfurnar eru að viðkomandi viti meira um tölvur en ég…
….krafa sem að líklega allir nema fjölskyldumeðlimir mínir geta uppfyllt….
Styttist með hverjum deginum í að ég komi heim… ótrúlegt en satt! Hlakka til
Þóra
Athugasemdir