Ferðin upp í sveit var fín. Ég borðaði að sjálfsögðu yfir mig af kalkúni og kartöflumús og fagnaði Thanksgiving með “bandaríslensku” ættingju mínum. Skondið hvað Thanksgiving er orðin stór hátíð í lífi mínu og ég meira að segja farin að finna muninn á “pumpkin pie” og “sweet pototo pie” sem að ég hélt að væri óhugsandi…
Ætli ég sé að breytast í Kana?
Ég kíkti út á lífið með Söruh frænku og vinum hennar og lenti þá í fyrsta sinn í því að komast alls ekki inn með íslensku skilríkjunum mínum.
Dyravörður 1: I only accept American IDs.
Ég: But I’m Icelandic. These are my European licences.
Dyravörður 1: I only accept American IDs.
Ég: But, but..
Dyravörður 1: Sorry, that’s not how I do buisness!.
Sem betur fer hefur frændfólk mitt “sambönd” í sveitinni og við fórum á “hinn” barinn í bænum. Þeim dyrarverði leist bara ágætlega á skilríkin mín.
Ég sjálf: It’s an Icelandic European licence.
Dyravörður 2: Cool no problem! I’ve seen everything in this job! I’ve even seen Ukranian ID once!!
Greinilega margt sem gerist í sveitinni…
Að öðru leyti var mest horft á video. Ég fór meðal annars á lífrænt kaffihús og horfði á heimildarmyndina hans Al Gore Inconvinent Truth og hlustaði á umræður um “global warming” í kjölfarið. Þar kom upp sú ágæta hugmynd að breyta nafninu í “Local Warming” svo að meira yrði fjallað um málið í fjölmiðlum, en Bandaríkjamenn fjalla helst bara um “local” málefni… Ég mæli með að allir sjái myndina, en þar var m.a. sýnt hvernig Manhattan mun hverfa undir sjó, mjög sjokkerandi. Ég get þó róað sjálfa mig á því að Union City mun eftir standa, enda hærra yfir sjávarmáli..
Annars er ég orðin skárri af matareitruninni þó að ég sé ekki búin að fá lystina aftur. Ég er vön að vera sísvöng og síborðandi svo að þetta er skrítin tilfinning…
Þóra
Í gærkvöldi nældi ég mér í matareitrun. Ég held stundum að maginn á mér sé gerður úr bómul 
Ég get þó ekki kennt snilldar eldamennsku minni um, heldur hráum fiski í Hoboken…
Nú sólarhring og einni læknisferð síðar er ég að hressast.
Ég fór í ferðalag yfir Thanksgiving að hitta íslensk/amerísku ættingja mína UpState New York. Ég stefni á að blogga um það á morgun þegar ég verð vonandi orðin hress 
Lokaprófin að byrja í þessari viku svo að ég valdi mér ekki besta tímann til að fá matareitrun. Læknirinn horfði skringilega á mig þegar ég minntist á það og spurði tilbaka: “Is there EVER a good time for a food poisoning?”
Lögreglumenn í New York sýna enn einu sinni hvað þeir eru slæmir á taugum þegar þeir skutu “óvart” 50 sinnum óvopnaðan mann í Queens daginn fyrir brúðkaupið sitt. Félagar hans eru á spítala, en þeir fengu “aðeins” 11 og 3 kúlur í sig. Hræðilegt mál og fátt fjallað um annað í fréttunum í dag.
Steinunn mágkona var í Silfri Egils um helgina og stóð sig rosa vel. Fyrir áhugasama er hægt að horfa á þáttinn á visir.is
Knús til allra,
Þóra
Seinustu dagar hafa liðið hratt enda nóg að gera. Föstudagurinn fór reyndar að mestu í tiltekt og lærdóm en ég virðist gera lítið annað en að vinna, taka til og læra þessa dagana.
Það reyndi svo í fyrsta sinn á verkefnastjórnunarkunnáttu mína þegar ljósið í loftinu í íbúðinni bilaði. Sú staðreynd að ég slaga rétt upp í 165cm háir mér sjaldnast en gerði það að verkum að ég gat ekki skipt um peru þrátt fyrir að standa upp á stól. Eftir miklar pælingar leysti ég vandamálið með því að biðja aðstoðarmann minn, Bhaumik, um að koma heimsókn. Ég lét hann að sjálfsögðu fá pening í strætó og pantaði pizzu, en það er víst tímakaupið fyrir aðstoðarmenn í Stevens…
Á laugardagskvöldið var svo haldinn Thanksgiving Dinner í skólanum fyrir alla erlendu nemendurna. Maturinn var brilliant og ég borðaði sjálfsögðu svo mikið að ég fékk í magann. Undir var spiluð þjóðlagatónlist og staðið fyrir hópsöng og þakkargjörðabæn sungin. Þessi bæn passaði ekki alveg inn í þar sem að ég efa að nokkur þarna inni hafi verið kristinnar trúar nema ég. Ég kannaðist ekki við textann við bænina en gerði að sjálfsögðu mitt besta líkt og hinir Asíubúarnir…
Í dag keypti ég mér svo loks dragt til að nota fyrir lokafyrirlestrana í vinnunni. Ég þarf því ekki lengur að koma með afsökunina: Uuu.. I left my jacket in the office!.
Ég kann ekki að velja dragtir og bað því stelpuna í búðinni um hjálp. Það reyndist góð hugmynd því að ég hefði augljóslega annars keypt of litla skyrtu og jakka. Virðurlegar dragtir í Bandaríkjunum eiga greinilega að vera rúmar á manni. Oh, baby girl, that shirt is FAR too small on you! What kind of job are you trying to get?! sagði stelpan þegar ég fór í vanalegu stærðina mína.
Það að 18 ára afgreiðslustelpan hafi kallað mig baby girl fannst mér samt eiginlega jafn fáránlegt og þegar 25 ára aðstoðarmaðurinn minn kallar mig madam !
Ég hitti svo Brynju babe í lunch. Það var rosa gaman að sjá hana og eiginlega sorglegt hvað við hittumst sjaldan þrátt fyrir að búa rétt hjá hvor annarri. Vonandi bætum við úr því á næstu önn. Brynja er orðin háttsett í JPMorgan og upplýsti mig um að dress-codeið á Manhattan sé ekki eins strangt og í skólanum mínum. Það eru góðar fréttir því að mér líður alltaf hálf skringilega þegar ég geng um í dragt!
Nú fer að styttast í að ég komi heim. Lendi þann 15.des. Ég vona að aðdáendaklúbburinn sé farinn að telja niður!
Knús!
Þóran
Mér finnst ég mjög oft eiga sömu samræðurnar þegar fólk fréttir að ég sé frá Íslandi. Þessi samtalsbrot áttu sér til dæmi öll stað í gær:
Maður í strætóskyli: So you from Iceland? Thats so great! I heard its beautiful. Its very isolated though.
Ég: Well, it used to be but not really anymore
Maður: Yes, its really isolated; I read it in a magazine!
Ég: Hmmm, well today since the airlines are flying every day
Maður: So you come from an isolated country. Is it really cold?
————-
Kona á námskeiði í Stevens: You are from Europe? That is so nice! Why do you want to live in the US though? Europeans hate Americans!
Ég: Hmmm… well, not all Europeans hate..
Kona: Yes, my friend was in Europe and told me that all Europeans hate Americans because they all hate Bush!… *hik*
….well, we hate him too of course, but Europeans hate him much more!
Ég: *hik* Well, in Iceland
Kona: So is Iceland really cold?
————-
Kona á skrifstofu í Stevens: Is Iceland really, really cold?
Ég: No, its not really colder than New York in the winter. Its more windy and rainy.
Kona: Windy and rainy? Seriously?! I thought it was all covered with snow all year long. Iceland is really beautiful. I’m sure you must play in the hot springs a lot. So, it’s really cold?
Ég: No, not really. Its more windy and rainy….
Kona: Interesting! I didnt know it rained there. They never show that in the television show.
Ég: Hmmm.. Television show?
Kona: Yeah! The Icelandic television show! Whats the name again?
Oh, yea, Hercules!
——-
Þóra
Ég óska Stebba bróður og Steinunni innilega til hamingju með afmælið! Þau eru eitt af mínu al-uppáhaldsfólki og ég lít bæði mjög upp til þeirra og þykir vænt um þau. Til hamingju með árin fimm!
Sóley og Edu voru í heimsókn hjá mér í rúma viku. Það var brilliant að sjá þau eftir svona langan tíma og leika túrista í New York. Ég fór með þeim að skoða risaeðlurnar á Museum of Natural History, rölti með þeim í skítakulda um Times Square og snobbhverfið á Madison og 5th Avenue, sem og labbaði með þeim í hellirigninu um Kínahverfið og Litlu Ítalíu. Þau misstu sig að sjálfsögðu í búðunum (lesist: Til hamingju með Ipodinn Edu minn!) og svona þess á milli átum við hamborgara, kökur og nammi.
Takk fyrir komuna krakkarnir mínir Rosa gaman.
Blogga betur í kvöld eða á morgun!
Þóra
Það er kominn nóvember, tíminn líður hratt! Ég verð að viðurkenna að ég er ekki búin að vera dugleg að blogga. Ætli ástæðan sé ekki aðallega að ég hef verið mjög lítið heima upp á síðkastið og ég á í erfiðleikum með að blogga úr vinnunni. Ég á einnig erfitt með að vera á msn í vinnunni. En ég er samt sem áður enn á lífi
Les nokkur þessa síðu lengur hvort eð er? Fólk amk ekki duglegt að kommenta 
Á föstudaginn fór ég á nýju Brad Pitt myndina: The Babel. Þessi mynd er mjög spes, og hefur fengið mjög misjafna dóma. Ég held að annað hvort "fíli" fólk myndina eða ekki. Mér fannst hún mjög góð því að hún er raunveruleg og lætur áhorfendum eftir að túlka hlutina. Hér úti er hún þó auglýst sem spennumynd sem að er líklega bara gert til þess að fleiri fari á hana. Mér fannst hún meira svona "evrópsk", nema með frægari leikurum! 
Á laugardaginn fór ég með Javier og Sebyl "á djammið". Ekkert okkar hafði tíma né rænu til að búa til grímubúning og sáum við svolítið eftir því. Það var þó gaman að fá sér loksins í glas (!) og sjá hina búningana. Ótrúlegt hugmyndaflug sem að sumir sýndu. Sniðugasti búningurinn var "hægindastóll", en sá strákur fékk ótrúlega margar stelpur í fangið á einu kvöldi.
Seinustu dagar hafa svo bara farið í vinnu og lærdóm. Mikið að gera hjá mér því miður. Ég er t.d. að vinna stórt hópverkefni sem að gengur mjög ILLA á þessum tímapunkti, sem og að reyna að lesa mér til um hvernig ég geti sem best unnið mastersverkefnið mitt, sem að ég þarf helst að byrja á fljótlega.
Hópverkefnið snýr að því að búa til líkan af skólamötuneytinu. Ég hef því þurft að eyða miklum tíma í að taka tímann á hve lengi fólk bíður í röð eftir þjónustu og hve lengi það er að borða! Verkefnið gengur eiginlega ekkert á þessum tímapunkti 
og ég hef ekki komist að mörgu öðru en að bandarískir nemendur virðast "borða með höndunum" en ekki hnífapörum, ropa hátt og drekka mikið kók (!)
Ég mun varla geta "hermt" eftir því í Excel módelinu…
Knús til allra
Þóra
Athugasemdir