Ég vildi stundum að ég væri bandarískari í mér. Ég fór í fyrsta tímann í "leiðtogastjórnun" í kvöld og kennarinn, sem að er ofurhress "big shot" hjá IBM sagði að hann ætlaði ekki að hafa neina fyrirlestra heldur myndi hann láta okkur lesa trilljón bækur sjálf, taka vikuleg próf á netinu og svo myndu tímarnir byggjast á hlutverkaleikjum. Þetta fannst öllum í bekknum stórsniðugt nema mér…
Svo sagði hann að hann gæfi aldrei neinum A (=hæstu einkunn) en það væri allt í lagi því að þessi kúrs fjallaði um lífið sjálft og væri eini kúrsinn á allri okkar skólagöngu sem að myndi nýtast okkur daglega út lífið. Þessu trúðu líka allir nema ég…
Þegar e-ð leggst ekkert allt of vel í mig þá hefur það reynst mér vel að reyna að vera ofurjákvæð og bjartsýn. Þá verður þetta allt miklu skemmtilegra…eða ekki:)
Berglind: hahaha, gott rad!
En ja, eg tek Pollyonnu a thetta og reyni ad vera bjartsyn. I versta falli virkar thad bara EKKI! 
ohh ég þoli ekki svona kennara sem halda því fram að kúrsinn þeirra sé hinn eini sanni besti kúrs í heimi, veit yfirleitt ekki á gott. En ég vona nú samt að hann hafi rétt fyrir sér;)