Coming to America

Jæja, nú er mín barasta komin aftur frá Kanada. Eftir maraþon akstur dauðans! Við Angelien leigðum bíl og til þess að spara pening settum við bara einn ökumann á trygginguna. Grey Angelien þurfti því að keyra alla leiðina, en mín fékk að sjá um "maps & music" (sem að í raun er ekki síður mikilvægur þáttur við slíkan akstur!). Ferðin tók 7 tíma til Montreal og svo 9 tíma til baka, enda ákváðum við þá bæði að stoppa og fá okkur að borða, sem og að við lentum í biðröð við landamæri í rúman hálftíma! Þegar við skiluðum bílaleigubílnum varð bílaleigugaurinn hálf hissa á svipinn, enda hefur hann ef til vill ekki grunað að við tvær stelpunar myndum keyra 1000 mílur á aðeins 3 dögum!

Ökuferðirnar einkenndust af blaðri (enda undirrituð og vinkona hennar ekki þekktar fyrir að þaga lengi í einu…) og bensínskorti! Í byrjun leiðarinnar eru nefnilega endalaust margir McDonalds staðir og bensínstöðvar en í "up-state" NY er ekkert! Þar er ekki einu sinni gsm samband og vorum við vorum því skíthræddar að keyra og farnar að ímynda okkur að við myndum neyðast til þess að labba yfir landamærin í -20 stiga frosti með tómar gosflöskur í leit að bensíni. Það gerðist þó sem betur fer ekki!

Kanada er kalt land, kalt, kalt, KALT! Ég er ein mesta kuldaskræfa sem til er og leiðinlegastu dagarnir á Íslandi eru fyrir mig "sköfudagar". Ég hata að standa úti í 10 mín og skafa af bílnum og sitja svo inni í bílnum í aðrar 10 mín frjósandi úr kulda að bíða eftir að hitinn "kikki inn". Í Kanada er manni ekki þannig kalt í 20 mín heldur ALLTAF! Í Montreal var nefnilega -23C frost og hefur mér aldrei verið jafn kalt á ævinni. Mér var það kalt að ég passaði mig á því að anda með nefinu, af ótta við að lungun á mér gæfu upp öndina ef ég opnaði munninn!

Í Montreal er samt ekki bara kuldi, þetta er mjög svo falleg borg og mjög margar flottar byggingar, flestar þeirra líklega verið reistar í tilefni Ólympíuleikana sem haldnir voru þar fyrir nokkrum árum.

Í þetta skipti voru engar myndir teknar enda voguðum við okkur sjaldan út úr bílnum vegna kulda. Við keyrðum þó töluvert um og ég stefni á að fara þangað aftur seinna, að vori, sumri eða hausti, og skoða borgina betur.

Nú fer óðum að styttast í Spring Break hjá mér og þar sem að enginn hefur boðað komu sína í heimsókn (boðið stendur þó enn til boða!) þá býst ég við að vera bara menningarleg og nota tímann í að skoða söfn á Manhattan og jafnvel læra! Þetta kemur þó allt í ljós þegar nær dregur!

Með kveðju,

Þóran