Það er búið að vera mikið að gera hjá mér upp á síðkastið, bæði í skólanum og svo ýmislegt annað stúss sem að ég nenni ekki að skrifa um á þessari síðu.
Önnin hefur að mestu leyti farið í hópverkefnavinnu. Þeir sem að þekkja til hópverkefna vita hve slíkt getur verið þreytandi til lengdar. Seinasta föstudag var ég að vinna lokaverkefni með hópnum mínum þegar einn í hópnum stingur upp á því að við förum saman útað borða til að "bæta hópandann". Ég vildi ekki "skemma" andann svo ég sagði já án þess að nenna í raun að fara, enda orðin hálf þreytt á strákunum í hópnum mínum. Á seinustu stundu ákváðu strákarnir svo að mun sniðugra væri að keyra bara til Philadelphiu og borða þar, því að þá næðum við að slá tvær flugur í einu höggi; 1) byggja upp hópandann 2) bæta við nýju fylki (Pennsylvania) á listann "fylki-sem-við-höfum-ferðast-til". Hver segir svo að verkfræðingar séu ekki praktískir?!
Ferðin til Philadelphiu var ágæt (1 og hálfs tíma akstur) og maturinn á veitingastaðnum fínn. Leiðin heim var hins vegar ekki nógu sniðug. Fyrsti snjór vetrarins kom nefnilega akkúrat þegar við vorum að leggja af stað aftur heim og við lentum í snjóstormi! Verandi á sumardekkjum gátum við því ekki annað en keyrt á 30km/klst alla leiðina heim og festum okkur auk þess 3svar í snjóskafli! Til að bæta gráu ofan á svart þá varð einn strákurinn í hópnum bílveikur því að hann hafði aldrei keyrt í snjó og fannst allt "hristast svo mikið". Fjórum sinnum þurftum við því að stoppa og leyfa greyinu að æla. Ferðin heim tók því rúma 4 tíma!
Ekki skemmtilegasti föstudagur lífs míns.. en hvað get ég sagt? Gerir maður ekki nánast hvað sem er til að viðhalda "group spirit"?!
Hvað ertu líka að þvælast með þessum strákum milli fylkja. Þú átt að vera heima að læra. En annars hvernig eru þetta sætir strákar? Hvað segir mamma um þetta stúss þitt með drengjunum?
Gísli
Ekki nógu sætir nei, því miður! Kúl strákarnir fara greinilega ekki að læra verkfræði.. hér í USA amk! Ég skal skella myndum af þeim inn við tækifæri