Coming to America

Les einhver þessa síðu lengur? Hmmm.. ég er allavega hætt að fá komment. Fólk hætt að standa sig …*hugs*

Jæja.. ég ætla samt að segja smá fréttir. Seinustu dagar hafa verið rólegir en fínir. Á fimmtudaginn fórum við Adriana, Matthias og Javier á hinn frábæra Bahama Mamas stað hér í Hoboken. Á fimmtudögum er þar haldið karókí og allir kokteilar seldir á 3 dollara!  Við gátum ekki verið þekkt fyrir annað en notfæra okkur tilboðið til hins ítrasta og fengum því auðvitað öll í magann daginn eftir! Reyndar held ég að áfengið hafi ekki farið í magann á okkur heldur sykurinn. Ég hef aldrei á ævinni drukkið jafn sæta kokteila! Ameríkanar elska sykur og setja ótrúlegt magn af sykri í allt! Hugsanlega er það ástæðan fyrir því að ég hef bætt svona miklu á mig hér úti? *hugs* 

Jæja, hvað fleira? Á föstudaginn var já boðið upp á Thanksgiving máltíð upp í skóla. Thanksgiving er reyndar ekki fyrr en núna á fimmtudaginn en skólinn ákvað að bjóða öllum erlendu nemendunum upp á máltíð viku fyrr. Voða fínt hjá skólanum, nóg af mat og svo héngu fánar allra erlendu nemendanna uppi. Meira að segja íslenski fáninn, þó að ég sé fyrsti Íslendingurinn við skólann! Maturinn var mjög góður en kom mér ekkert sérstaklega á óvart. Minnti mig barasta töluvert á sunnudagsmatinn heima á Íslandi. Graskeraböku (pumpkin pie) var ég þó að smakka í fyrsta sinn. Hún var svoldið spes.

Það sem kom mér hins vegar meira á óvart var spenningurinn fyrir "fríum mat". Einu sinni í mánuði bíður skólinn upp á fríar pizzur&bjór og svo er það þessi Thanksgiving Dinner núna, og það er bara ekki talað um annað í skólanum í marga daga! Hvernig getur fólk sem er að borga margar milljónir í skólagjöld "misst sig" svona yfir því að fá eina máltíð "frítt"? Skil það ekki! Í rauninni eru allir nema ég búnir að vera brjálaðslega spenntir yfir þessari máltíð í mánuð og margir föstuðu allan daginn fyrir hana! Ég sá meira að segja eina stelpu frá Úkraníu setja köku, kókdós og kalkún í vasann og fara með heim!

Hvað meira? Jú, aldrei þessu vant fór ég í bíó! Sá myndina um Johnny Cash, Walk the Line.  Mjög góð há-drama mynd og Reese Witherspoon kom á óvart. Ég spái óskarstilnefningu.

Í gær hitti ég svo Adriönu, Matthias og Javier aftur og við fórum og horfðum á frænku Javier syngja á litlum stað á Manhattan, Underground heitir hann og þar troða víst reglulega upp söngvarar og grínistar á framabraut. Mér leið ótrúlega menningarlega að sitja og drekka Chi-Latte í kjallarahúsnæði í New York og hlusta á trúbadora! Ég skemmti mér samt mjög vel, ótrúlega margir hæfileikaríkir tónlistarmenn að reyna að “meika það” í New York. Einn söng til að mynda rokk-útgáfu af “You are my Sunshine”, það var svalt!

Ég lofa að setja inn myndir fljótlega.

Ég sakna ykkar allra!

Þóran