Ég var að enda við að setja inn myndir á myndasíðuna. Flestar eru þær frá Frelsisstyttu-ferðinni og partýi sem ég fór í með Adriönu fyrr í mánuðinum.
Myndirnar eru nú misgóðar en vonandi finnst einhverjum gaman að skoða þær. Ég minni á að það er hægt að skrifa komment (mamma var sú eina sem fattaði það seinast!)
Sakna ykkar allra!
Þóra
p.s. ef einhver á myndir til að senda mér þá er ég með g-mail með nóg af plássi! Sama addressa og hotmailið nema endingin er önnur, þ.e. thorapals@gmail.com(ath, ég nota enn thorapals@hotmail.com en sú addressa tekur ekki við stórum viðhengjum). Ég á svo fáar myndir af vinum mínum heima á Íslandi þannig að endilega sendið mér myndir! Plís!
Alltaf eitthvað sambandsleysi á Internetinu hér í íbúðinni minni! *andvarp*
Fyrir ykkur sem vita eitthvað um tölvur er vandamálið víst að þráðlausa kortið í tölvunni minni vill ekki tengjast þráðlausa networkinu í íbúðinni. Ég er búin að fá tölvugaur hingað til að laga þetta en hann segir að það sé bara örugglega eitthvað euro/ameríku sambandsleysi sem hann hefur aldrei séð áður á sínum 7ára starfsferli…
Það sem ég hef því gert síðan ég flutti inn í íbúðina er að stelast inn á wireless-network nágrannana. Sú nettenging er þó ekki mjög stöðug og er ég því svoldið on and off á msn….
Ég horfi nú ekki mikið á sjónvarp en Desperate Housewives er samt þáttur sem ég missti ALDREI af heima á Íslandi. Hér í Ameríkunni byrjar sería 2 í kvöld og ég er mega spennt!
Ég fór með Adriönu og Nic í bíó á Times Square í gærkvöldi. Við sáum nýju Tim Burtons myndina Corpse Bride. Ég hef aldrei verið neinn sérstakur teiknimynda-aðdáandi en ég mæli samt sem áður með þessari mynd, mér fannst hún alveg brilliant.
Allt er risa stórt á Times Square og var bíóhúsið það stærsta sem ég hef séð. Myndin sem við sáum var til að mynda sýnd á 8 hæð, í sal 14. Það er ekkert hlé í bíóum hér úti, af einhverjum ástæðum sakna ég þess að hafa hlé.. það er eitthvað svo íslenskt!
Í dag fór ég með skólanum að skoða Frelsisstyttuna. Fyrst var farið að skoða Statue of Liberty og svo á Ellis Island. Á Ellis Island er Innflytjendasafn Bandaríkjanna. Reyndar ekkert sérstaklega stórt safn en gaman að sjá það. (innskot: Fyrir þá sem hafa séð myndina Hitch þá er ég að tala um safnið sem Alex fór með Söru til að flétta upp á forfeðrum hennar….). Ég tók nokkrar myndir af Frelsisstyttunni og lofa að setja þær inn sem allra fyrst. Ef ekki í kvöld þá á morgun!
Mkv, Þóran
Steinunn klukkaði mig sem þýðir að ég þarf að segja 5 gagnslausar staðreyndir um sjálfan mig…
#1 Þegar ég var lítil fékk ég einu sinni kartöflu í skóinn. Ég skammaðist mín hins vegar svo fyrir það að ég sagði öllum að ég hefði fengið mandarínu….
#2 Í rauninni hefði ég aldrei átt að mega fermast þar sem að skylda var að mæta í amk 12 sunnudagsmessur og fá stimpil eftir hverja messu. Vinur minn stal hins vegar stimplinum og ég mætti því bara í eina messu…
#3 Ég útskrifaðist af eðlisfræðibraut í MH. Mig vantaði hins vegar bara einn áfanga upp á það að klára náttúrufræðibraut líka. Áfanginn sem ég nennti ekki að taka var Jar203 (og fjallaði basically bara um grjót að ég held). Áfangastjórinn í MH sagði við mig að þetta væri heimskulegasta ákvörðun sem hann hefði heyrt um…
#4 Ég skil ekki í dag hvernig við gátum það en við Sóley vorum nánast saman 24/7 í 9mánuði þegar við bjuggum í Danmörku. Þar af deildum við meira að segja saman rúmi í 3 mánuði að mig minnir…!
#5 Ég fæ oft bakþanka yfir náminu sem ég valdi mér hér í USA. Ég skil oft ekkert hvað ég er að læra og finnst ég ekki kunna neitt…
Í öðrum fréttum er þetta helst:
Ég fór í bíó um helgina með Hebu á Just like Heaven. Af mörgum væmnum myndum sem ég hef séð um ævina var þessi örugglega sú væmnasta. Ég komst líka að því að poppið og kókið í bíóum í NYC er enn dýrara en í Reykjavík. Ég hélt ekki að það væri hugsanlegt…
Ég talaði við Ólínu í gegnum vef-myndavél í fyrradag. Barnið er orðið risastórt! Ég er enn að bíða eftir myndum en lofa að setja þær á myndasíðuna um leið og þær berast…
Margt spennandi á dagskránni hér í Ameríkunni. Á morgun (föstudag) er skipulögð hópferð með leigubíl í stórmarkað hér nálægt. Ég er í óða önn að skrifa innkaupalista….
Á sunnudaginn er ég svo að fara með skólanum að skoða Statue of Liberty. Allir eiga að taka með sér nesti þannig að þetta er svona skoðunar-/picnic- ferð. Ég er mjög spennt!
Sakna allra heima, veriði nú dugleg að skrifa mér e-mail!
Þóra
Ég þoli ekki þegar ég asnast til að kaupa eitthvað drasl. Í seinustu viku keypti ég mér til að mynda brúnan bol. Bæði fannst mér hann flottur og svo féll ég kylliflöt fyrir söluræðu konunnar í búðinni; Miss, you gotta have this one! You know that brown is the new black! Eftir einn þvott er bolurinn hins vegar ónýtur, bæði orðinn hálf grár á litinn og allur í litlum götum! Drasl!
Annað dæmi? Ég keypti mér naglalakk hér úti, Great nails in 5-7 days heitir það. Ég er að segja ykkur það að núna eru liðnir 11 dagar og neglurnar á mér eru bara langt í frá að vera great
Drasl!
Ég heyrði nýtt heiti yfir okkur sem búum rétt fyrir utan Manhattan. Við köllumst víst Bridge&Tunnel-people (því að við þurfum annað hvort að keyra yfir brú eða fara í gegnum göng til að fara niðrí bæ). Þetta á víst að vera hálf-niðrandi heiti en mér finnst það skondið.
Þegar ég bjó á Íslandi var um það bil það menningarlegasta sem ég gerði að kveikja á Ríkissjónvarpinu og horfa á Desperate Housewives… Af einhverjum ástæðum er ég alltaf miklu menningarlegri í útlöndum. T.d. í sumar þegar ég heimsótti Sóley í Barcelona fór ég á alls kyns söfn og ég hér í Ameríkunni er ég líka frekar dugleg. Í gær fór ég með einum af þýsku strákunum í bíó upp í skóla. Nemendafélagið sýnir hálfs mánaðarlega menningarlegar bíómyndir og er frítt inn. Myndin í gær hét Being Julia og var bara mjög skemmtileg. Samt leið mér pínku eins og ég væri í enskutíma í MH, þetta var þannig mynd. Þýski vinur minn klikkaði samt ekki og kom með samlokur og vatn í brúsa handa okkur! Ég get ekki lýst hve artí-fartí mér leið að sitja á laugardagskvöldi í fyrirlestrarsal, horfa á menningarlega bíómynd og borða samloku með lifrakæfu….
Smá pirr í tilefni dagsins… 2 meginástæður fyrir pirringi:
#1: Java: Ég er í java áfanga sem er kenndur í gegnum netið. Ég er rosa léleg að forrita og hefði viljað hitta kennarann bara til að láta hann hjálpa mér af stað. Því skrifa ég honum og spyr hvort að það sé nokkur sjéns að bóka stuttan tíma hjá honum. Ég fæ svar núna áðan… Sæl Þóra, það gæti reynst erfitt að hitta á mig. Ég bý nefnilega í Nýju-Mexíkó! Maður þarf ekkert að vera rosa klár í landafræði til að átta sig á að það er L A N G T í burtu…. *pirr*
#2: Önnur konan sem ég bý með: Þrátt fyrir að ég sé einstaklega umburðarlynd manneskja fer önnur sambýliskonan mín stundum í mínar fínustu…. Ég nefni 3 lítil dæmi..
Í fyrsta lagi þá lyktar maturinn hennar ógeðslega. Hún er frá S-Kóreu og þar er greinilega eðlilegt að borða karrílyktandi-þara en þegar jógúrtin mín og mjólkin er farin að smitast af lyktinni finnst mér nóg um…
Í öðru lagi þá talar hún voða litla ensku, þegar ég reyni að tala við hana þá annað hvort brosir hún, segir yes og labbar í burtu eða hún ypptir öxlum, verður hrædd á svipinn og labbar í burtu….
Í þriðja lagi þá skiptir hún alltaf um sjónvarpstöð þegar ég er að horfa á sjónvarpið. Í gær var ég spennt að horfa á OneTreeHill (I know, its lame!) þegar hún skipti um stöð og setti yfir á Bloomberg. Ég varð nett pirruð en verandi eins kurteis og ég er, spurði ég hvað hana langaði eiginlega mest að horfa á. Hún horfði þá lengi á mig, hugsaði sig um og sagði svo: Oh! You understand television?! You understand what the people say? Oh! I wish I understood! og labbaði svo í burtu….
Það kemur mér sífellt á óvart hve væmnir Bandaríkjamenn eru. Ég er í kerfis-verkfræðikúrsi (innskot: þurr og leiðinlegur kúrs en nóg um það) og þar er að mestu leyti unnið í hópum. Ég er í 5 manna hópi og er að sjálfsögðu eina stelpan. Í dag áttum við að halda stuttan fyrirlestur svo við hittumst í gær og bjuggum til glærur. Einn í hópnum tók sig svo til og breytti glærunum á síðustu stundu og því miður komst ég ekki á netið til að sjá þær fyrir tímann til að leggja blessun mína yfir lokaúgáfuna. Ég afsakaði mig því við hópmeðlimana í tímanum núna áðan og sagðist þykja þetta leiðinlegt.
Svarið sem ég fékk var: Thora, dont worry about one mistake! The most important thing in our relationship as a group is that we all think like a whole and we all aim at the same goal. To achive that goal we need to feel good about each other and comfortable to communicate freely. Ég segi nú bara já og amen…..
Í öðrum fréttum er það helst að í hádeginu í dag voru 93F (um 34C) hér í Hoboken. Ég er orðin svoldið þreytt á þessum hita og ég svitna eins og mér sé borgað fyrir það þegar ég labba meira en 3 skref frá loftkælda herberginu mínu…..
Eina sem ég get þó huggað mig við er að heima á Íslandi eru líklega ekki nema 5-8C!
11.september er í dag og því nokkuð skrítin stemming í NYC, alls staðar flaggað í hálfa stöng og Manhattan hljóðlátari en vanalega. Það var lítil minningarathöfn í bænum mínum áðan og ég leit þar við.
Ég rakst á Latabæ í sjónvarpinu í gær og fannst ég verða að horfa í nokkrar mínútur. Hræðilegur þáttur; skoppandi, öskrandi fígúrur og ærandi krakkatónlist. Framburðurinn hans Magga Schevings var samt skondinn, ég gat skemmt mér yfir honum!
Annars fékk ég skrítna gjöf í morgun. Önnur konan sem leigir með mér vakti mig, alveg eitt-bros í framan, og sagðist vera með gjöf handa mér. Ég varð strax mjög spennt því að ég hef ekki fengið gjöf síðan á afmælinu mínu. Hún bað mig um að koma niður og hjálpa sér að bera gjöfina upp.
Þegar ég kem niður sé ég að gjöfin mín er MÝKINGAREFNI! Sex 3lítra flöskur af mýkingarefni! Kemur í ljós að konan er komin með nýjan kærasta sem hefur þá frábæru vinnu að keyra út mýkingarefni. Ég á víst bara að láta vita þegar mig vantar meira mýkingarefni og þá fæ ég fleiri flöskur sendar! Þar sem að ég nota aldrei mýkingarefni er ég nokkuð viss um að 18 lítrar dugi mér allavega fram að jólum….
Og á meðan ég man… þá skellti ég inn nokkrum myndum sem ég tók um helgina. Í fyrsta lagi nokkrum hér frá Hoboken, í öðru lagi frá því þegar við Evrópubúarnir fórum á Fridays og í þriðja lagi af mér og Hebu, brilliant íslenskri stelpu sem býr á Manhattan.
Fréttirnar hér í USA eru svo leiðinlegar, þær eru alltaf eins! Fyrst kemur 5 mín umfjöllum um fellibylinn í New Orleans, svo kemur 5 mín veður, svo koma auglýsingar í 5 mín og loks aðrar fréttir í 5 mín. Eftir það byrjar hringurinn upp á nýtt… fellybylur, veður, auglýsingar… Ömurlegt!
Aðrar fréttir eru oftast nær local fréttir, og misjafnar eftir fylkjum. Hér í NJ eru heitustu fréttirnar þessa dagana: #1: Aukin öryggisgæsla í skólum, á að fjölga vopnuðum öryggisvörðum í skólum eða ekki? #2: Stelpur sem borða morgunmat hafa lægri fitustuðul en stelpur sem borða ekki fyrr en í hádeginu.
#2 er mjög heitt þessa dagana og er verið að ræða í alvöru hvort að gefa eigi nemendum í almenningsskólum frían morgunmat til þess að leysa offituvandamál fylkisins. Ég bíð spennt eftir niðurstöðunum!
Kennarar elska að tala um sjálfan sig (það veit ég af eigin reynslu sem gamall kennari). Einn prófessorinn minn vinnur hjá Nasa og segir oft sögur þaðan sem gaman er að hlusta á. Þess á milli segir hann sögur af konunni sinni og hjónabandinu. Fyrst fannst mér sætt að heyra hann líkja hjónabandinu við langtímafjárfestingu í traustu fyrirtæki og að beita megi reglum verkefnastjórnunar á vandamál í samskiptum kynjanna.
Núna er gaurinn hins vegar hálf farinn að fara í taugarnar á mér. Í seinasta tíma sagði hann: hey, all of you men in here, listen to this story! (sem voru nánast allir nemendurnir því að af 28 nemendum erum við aðeins 3 stelpur).
Sagan fjallaði um að alltaf væri hægt að ná fram málamiðlunum! Kona vinar hans hefði sífellt verið að kvarta yfir því að eiginmaðurinn hlustaði aldrei á hana svo að eiginmaðurinn fór í heyrnamælingu hjá eyrnalækni. Heyrnin reyndist í fínu lagi svo að eiginmaðurinn gerði sér lítið fyrir og borgaði lækninum $50 undir borðið til þess að skrifa upp á það að eyrun á honum næmu ekki ákveðna tíðni af tónum, sem að svo ótrúlega vill til að er sama tíðni og þau hljóð sem reiðar konur gefa frá sér……
Hvernig þessi saga tengist áfanganum tæknileg stjórnun flókinna kerfa er ég enn að brjóta heilann um…..
Jæja.. ég er farin út í sólina!
Sakna ykkar allra,
Þóra
Jæja, þá er mín barasta komin með myndasíðu með heilum 11 myndum takk fyrir!!
Endilega skoðið hana og kommentið eitthvað sniðugt. Tengillinn er hér til hliðar, undir MYNDIR.
Ég lofa á móti að vera duglegri að taka myndir, ég hef verið mjög löt við það, héðan í frá fer ég ekki út úr húsi nema með myndavélina um hálsinn! 
Það leiðinlegasta sem ég geri er að fara í þvottahúsið! Auk þess sem að það er rándýrt að þvo þarf maður að labba heillangt með þvottinn og bíða svo eftir að vélin þvoi, setja svo þvottinn í þurrkara og bíða ennþá lengur! Svo kemur draslið allt krumpað út svo að minnst klukkutíma í viðbót þarf að eyða í að strauja allt heila klabbið! *andvarp*
Útí Köben fórum við Sóley oftast saman að þvo, sem er mun skárra en að fara ein (í minningunni fórum við alltaf í Form&Fitness á meðan að við biðum eftir vélinni.. en í raunveruleikanum held ég að við höfum bara farið þangað einu sinni eða tvisvar…)
Í kvöld er hið fyrsta af annars mánaðarlegum Pizza&Beer-kvöldum upp í skóla. Þá er víst ókeypis bjór og pizzur fyrir masters-nema og kennara og mikill spenningur er búin að vera í loftinu! Ég var reyndar ekki að ná þessum rosa spenningu fyrst en þar sem að samnemendur mínir hafa ekki talað um annað í 2vikur þá er ég ekki frá því að ég sé orðin pínku spennt….!
Annars er það helst að frétta (eins og lesa má í kommentakerfinu) að bróðurdóttir mín og fallegasta barn í heimi, Ólína Stefánsdóttir, er farin að velta sér! Hún er sú manneskja sem ég sakna mest á Íslandi og get ekki beðið eftir að knúsa hana um jólin!
Tækinmaðurinn minn er svo rétt í þessu að vinna í myndasíðunni minni svo að ég stefni á að henda inn einni eða tveimur myndum í kvöld eða á morgun…
Athugasemdir